Գիտենք, որ լեզու մը ողջ է, եւ կը մնայ, եթէ զայն խօսողներ ըլլան, կամ՝ կան: Սակայն կրկնութեան գնով օրինակ վերցնելով, կրնանք հաստատել, թէ լատիներէն գիտցողներ շատ կան, սակայն լատիներէնը մեռած լեզու է: Խօսող չունի: Իսկ ասոր հակառակը, հրեաները վերստեղծեցին իրենց մեռեալ լեզուն, այն լեզուն՝ որ նոյնիսկ չէին գիտեր թէ ինչպէ՞ս կ’արտասանուի: Ահա թէ ինչո՞ւ լեզու մը գիտնալը բաւարար չէ…: Անոր համար միշտ կը շեշտենք, թէ լեզու մը որ չի գրուիր կամ չի խօսուիր տան, դպրոցին կամ շուկային մէջ, այլ խօսքով՝ ամէնօրեայ հաղորդակցութեան միջոց մը չէ, կ՛աղքատանայ, կը սնանկանայ, իր կարողականութիւնը կը կորսնցնէ եւ պատմութեան հոսանքին մէջ ալ կամաց կամաց կ՛ընկղմի, իր հետ տանելով նաեւ իր ազգը: Լեզուն կենդանի բջիջ է, յիշեցուցած ենք միշտ, եթէ չսորվինք, չգործածենք չզարգացնենք կը մեռնի: Բայց, անկեղծօրէն մատնանշելով, ըսենք որ սփիւռքներու լայնքին եւ երկայնքին, ազգովին մեր լեզուին նահանջի ներկայութիւնը կ՛ապրինք ամէն օր եւ ամէն վայրկեան: Միւս կողմէ սակայն, եւ բարեբախտաբար մեր շուրջը ունինք…

Գիտենք, որ լեզու մը ողջ է, եւ կը մնայ, եթէ զայն խօսողներ ըլլան, կամ՝ կան: Սակայն կրկնութեան գնով օրինակ վերցնելով, կրնանք հաստատել, թէ լատիներէն գիտցողներ շատ կան, սակայն լատիներէնը մեռած լեզու է: Խօսող չունի: Իսկ ասոր հակառակը, հրեաները վերստեղծեցին իրենց մեռեալ լեզուն, այն լեզուն՝ որ նոյնիսկ չէին գիտեր թէ ինչպէ՞ս կ’արտասանուի: Ահա թէ ինչո՞ւ լեզու…

Լեզուապահպանումի նիւթը՝ մանաւանդ արեւմտահայերէնի վտանգուած ըլլալը, ինչպէս ներկայացուեցաւ ամփոփ ձեւով՝ անցեալ երկու յօդուածներուն մէջ, լուրջ, մտահոգիչ, եւ պատասխանատու հարց է: Այլասերելու եւ մէկ մշակոյթի ծառայելու մարտահրաւէրները անողորմ են եւ ճնշիչ, մանաւանդ փոքր գաղութներու համար, որոնց յաջորդական սերունդները կը ծնին եւ կը մեծնան օտար ափերու մէջ: Կեդրոնանաք մեր գաղութներուն վրայ եւ մեր մայրենիին վրայ: Ի՞նչ են արեւմտահայերէնի դիմագրաւած խնդիրները: Վստահ…

Ինչո՞ւ UNESCO-ն Վտանգուած Լեզուներու Ցանկ մը ունի։ Որովհետեւ մայրենի լեզուն խորապէս միահիւսուած է անհատի եւ համայնքի մը ինքնութեան, մշակոյթին, եւ ժառանգութեան հետ։ Մայրենի լեզուն գործածելու եւ պահպանելու կարողութիւնը կարեւոր է մշակութային բազմազանութեան եւ անհատական արժանապատուութեան պահպանման համար։ Արտայայտուելու ազատութեան իրաւունքը կը ներառէ լեզուի ընտրութիւնը, որով պէտք է արտայայտուի։ Այսինքն մէկու մը մայրենի լեզուն փոխանցելու, սորվեցնելու,…

Ֆրանսագիր աֆղան գրող Աթիք Ռահիմին ֆրանսախօսութեան նուիրուած փարիզեան գրական հաղորդումի մը ընթացքին նամակ մը կարդաց` ուղղուած կեանքէն վաղուց հեռացած իր մօրը: Սրտաբուխ նամակ մը, ուր կը խոստովանի, որ կը դաւաճանէ մօրը եւ ներողութիւն կը խնդրէ անկէ, քանի որ կը գրէ լեզուով մը, որ ո՛չ իրն է եւ ո՛չ մօրն է եղած, բայց եւ այնպէս, պիտի…

Այս գրութիւնը Վիգէն Յովսէփեանի Delirium երգիծական պատմուածքներու շարքէն առնուած է։ (խմբագրութիւն) Հազիւ փողոցի անկիւնը դարձած, նկատեցի որ Սինեմա Սարուլլային առջեւ իրար-անցում մը կայ։ Մօտենալով տեսայ որ Տիկին Մաքրուհին մայթին վրայ բոպիկ նստած է։ «Խէր ըլլայ, Տիկին Մաքրուհի, վիրաւո ՞ր ես» հարցուցի։ «Չէ, տղաս» պատասխանեց Մաքրուհին, «հոս նստած կօշիկներս կը փոխեմ որպէսզի բարձր կրունկներով Կուչչիներս հանեմ…

Այս տարի Մայիսի 9-ին, երբ նշւում էր Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմում յաղթանակի 80ամեակը, նորից հանրութեան շրջանում քննարկման առարկայ դարձաւ հայերի մասնակցութեան հարցը այդ պատերազմում։ Միֆ առաջին։Երկու ժողովուրդների մասնակցութիւնը այդ պատերազմում։ Ի զարմանս շատերի, որոշ մարդիկ առաջին անգամ իմացան, որ հայերի մասնակցութիւնը այդ պատերազմում եղել է չափազանց ոչ համաչափ, ի տարբերութիւն օրինակ ատրպէճանցիների։ Անցնենք թուային պատկերին։ 1939…

Հարցը՝ արդեօք կրթուած մարդը կարող է յիմար լինել, շատերի համար բուռն զարմանք է առաջացնում։ Չէ՞ որ կրթութիւնն ու գրագիտութիւնը յաճախ ասոցացւում են ինթելեքթի, հեղինակութեան եւ ճիշդ որոշումներ կայացնելու կարողութեան հետ։ Այնուամենայնիւ, շատերս առերեսուել ենք իրավիճակների, երբ կրթուած մարդու հետ շփումը կոգնիտիւ դիսոնանս է առաջացնում․ թւում է՝ առջեւդ գիտելիքներով հարուստ մարդ է, բայց նրա դատողութիւններն ու…

Մենք չունենք լաւ կրթական համակարգ ու չենք էլ կարող ունենալ։ Դա ոչ թէ նրանից է, որ մենք բութ ենք կամ ի վիճակի չենք փոխել այդ համակարգը, այլ դա անհնար է այն պատճառով, որ չունենք ոչ մի նորմալ բան։ Կրթական համակարգը ողջ ներքին պետաական-հասարակական կեանքի մի մասն է ու երբ ներքին առումով մենք գտնւում ենք գլխաւորապէս…

Այսօր Պաթումի չարաբաստիկ պայմանագրի օրն է, որը կնքուեց նորաստեղծ 6 օրական Հայաստանի Հանրապետութեան եւ Օսմանեան Թուրքիայի միջեւ, 1918թ֊ի Յունիսի 4֊ին։ Կայ վարկած, որ Պաթումում գտնուող հայկական պատուիրակութիւնը տեղեակ չի եղել 1918թ֊ի մայիսեան հերոսամարտերի ու հայկական յաղթանակների մասին, իսկ թուրքական պատուիրակութիւնը տեղյակ է եղել։ Հետեւաբար, փոքրիկ հողակտորի վրայ հայկական պետութիւն ունենալու մասին թուրքերի հետ ձեռք բերուած…